GSMD- o rasie- Wzorzec FCI- Zdrowieaktualnościo nasReproduktor Aegis Bostone Best-J-Ja - miotyNasze Psy - Fame Canis Star (Bunia) we współwłasnosci z Agata Brzyzka- Chicco Best-J-Ja- Marlen (Franka) Swiss Star - CIB, weteran szczenięta - miot D- miot B- miot C dokumentygaleria -rodzina i przyjacielelinkikontaktstrona główna

 

 

       

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

  

 


Wzorzec FCI nr 58


DUŻY SZWAJCARSKI PIES PASTERSKI
(Grosser Schweizer Sennenhund, Great Swiss Mountain Dog)
Kraj pochodzenia: Szwajcaria
Data publikacji obowiązującego wzorca: 25.05.2003
Przeznaczenie: Początkowo pies stróżujący i pociągowy. Obecnie
również towarzyszący, obrończy i rodzinny.
Klasyfikacja: Grupa 2 - Sznaucery, pinczery, molosy,
szwajcarskie psy pasterskie i rasy pokrewne.
Sekcja 3 - Szwajcarskie psy pasterskie.
Nie podlega próbom pracy.


KRÓTKI RYS HISTORYCZNY:

http://gsmdca.homestead.com/JudgesEducation/GSMDCA_Breed_Study_Handout.pdf

W roku 1908 na jubileuszowej wystawie w Langenthal, zorganizowanej
z okazji 25-lecia istnienia Szwajcarskiego Towarzystwa Kynologicznego
przedstawiono do oceny profesorowi Albertowi Heimowi, wielkiemu
propagatorowi ras szwajcarskich, dwa krótkowłose berneńskie psy
pasterskie.
Profesor Heim ocenił je jako zanikającą odmianę starego typu dużych
psów pasterskich (górskich) lub psów rzeźników, których przodkowie
byli szeroko rozpowszechnieni w Europie Centralnej i hodowani jako
psy obrończe, pociągowe i pasterskie.
W roku 1909 zostały one uznane przez Szwajcarskie Towarzystwo
Kynologiczne za odrębną rasę i wpisane jako Duże Szwajcarskie Psy
Pasterskie do Szwajcarskiej Księgi Rodowodowej (tom 12).
W roku 1912 powstał Klub Dużego Szwajcarskiego Psa Pasterskiego,
którego celem było popularyzowanie rasy i hodowla w czystości rasy.
Wzorzec rasy został opublikowany przez FCI po raz pierwszy dopiero 5
lutego 1939.
Obecnie psy tej rasy są cenione za opanowany i zrównoważony temperament
i hodowane również w pozostałych krajach europejskich,
szczególnie jako psy rodzinne.
WYGLĄD OGÓLNY:
Trójkolorowy, masywny, grubokościsty i dobrze umięśniony pies,
którego mimo jego wzrostu i wagi charakteryzuje wytrzymałość
i ruchliwość.
WAŻNE PROPORCJE:
Długość korpusu do wysokości w kłębie = 10:9
2
Głębokość klatki piersiowej do wysokości w kłębie = 1:2
Długość mózgoczaszki do długości kufy = 1:1
Szerokość czaszki do szerokości kufy = 2:1
USPOSOBIENIE I CHARAKTER:
Pies ufny, uważny, czujny i pozbawiony lęku w sytuacjach powszednich,
dobroduszny i oddany bliskim osobom, pewny siebie wobec
obcych, o średnim temperamencie.
GŁOWA:
Głowa mocna, proporcjonalnie do tułowia , lecz nie ciężka. Głowa psa
mocniejsza niż głowa suki.
Mózgoczaszka: Płaska i szeroka, zaznaczona bruzda czołowa od nasady
czoła w kierunku potylicy.
Stop: Słabo zaznaczony.
Trzewioczaszka:
Nos: Trufla nosa czarna.
Kufa: Silna, dłuższa niż głęboka, oglądana z góry lub boku nie może być
spiczasta, grzbiet nosa prosty, bez bruzdy
Fafle: Umiarkowanie rozwinięte, przylegające, czarne. Fafle nie mogą
być wiszące.
Zgryz: Pełny, silny i regularny nożycowy. Dopuszczalny brak 2 zębów
(P1) i/lub (P2). Nie bierze się pod uwagę braku (M3).
Oczy: O kształcie migdała, średniej wielkości, osadzone ani zbyt głęboko
ani wyłupiaste, koloru od orzechowego do kasztanowo-brązowego
o bystrym, przyjemnym wyrazie. Powieki dobrze przylegające.
Brzegi powiek o ciemnej pigmentacji.
Uszy: Średniej wielkości, trójkątne raczej wysoko osadzone. W spoczynku
płasko przylegające do policzków. Przy natężonej uwadze
skierowane do przodu. Zarówno wierzchnia jak spodnia strona
uszu owłosiona.
SZYJA:
Silna, muskularna, raczej masywna, bez podgardla.
TUŁÓW:
Nieco dłuższy niż wysokość w kłębie.
Grzbiet: Umiarkowanie długi, silny, prosty.
Lędźwie: Szerokie i dobrze umięśnione.
Zad: Długi i szeroki, lekko zaokrąglony, nie przebudowany lub
opadający.
3
Klatka piersiowa: Silna, szeroka, sięgająca łokci, o owalnym przekroju,
nie płaska ani beczkowata. Przedpiersie szerokie, dobrze zaznaczone.
Brzuch: Brzuch i boki lekko podciągnięte.
OGON:
Ogon harmonijnie osadzony, dość ciężki, sięgający stawu skokowego,
w spoczynku swobodnie opadający.
W podnieceniu oraz w ruchu noszony wyżej i lekko wygięty ku górze
jednak nigdy nie zakręcony ani nie zarzucony nad grzbiet.
KOŃCZYNY:
Kończyny przednie: oglądane z przodu proste i równoległe, raczej szeroko
ustawione
Łopatki: Długie, silne, ukośnie ustawione, przylegające do tułowia
i dobrze umięśnione, tworzące z ramionami niezbyt rozwarte
kąty.
Przedramię: O mocnym kośćcu, proste.
Śródręcze: Silne, oglądane z przodu proste przedłużenie przedramienia,
z boku prawie prostopadł
Kończyny tylne: Oglądane z tyłu proste, niezbyt wąsko ustawione. Pięty
i łapy nie mogą być wykręcone ani na zewnątrz ani do środka.
Ostrogi muszą być usunięte; nie dotyczy krajów, w których
usuwanie ostróg jest zabronione.
Udo: Dość długie, szerokie, mocne i dobrze umięśnione.
Staw kolanowy: o wyraźnie rozwartym kątowaniu
Podudzie: dość długie
Staw skokowy: Silne i dobrze kątowane.
Stopy: Silne, prosto ustawione, zwarte, o wysklepionych palcach i silnych
pazurach.
RUCH:
We wszystkich tempach ruch swobodny, przestrzenny i harmonijny.
Długi swobodny wykrok przednich kończyn i silny napęd tylnych.
W kłusie kończyny oglądane z przodu i z tyłu – prowadzone prosto.
OKRYWA WŁOSOWA:
Włos okrywowy dwuwarstwowy, gęsty. Średniej długości włos okrywowy,
gęsty, podszerstek możliwie ciemnoszary do czarnego.
Dopuszczalny jest krótki włos okrywowy przy prawdziwym podszerstku.
4
Umaszczenie: Podstawowa maść czarna z brązowo-czerwonym podpalaniem
i symetrycznymi czysto białymi znaczeniami.
Podpalanie rozdziela podstawową czarną maść od białych
znaczeń na policzkach, nad oczami, na wewnętrznej stronie uszu,
symetrycznie na przedpiersiu, na kończynach oraz na spodniej
stronie ogona.
Białe znaczenia występują na głowie (strzałka), na kufie, od podgardla
aż do klatki piersiowej tworzą jednolity krawat, na łapach
i na końcu ogona. Pomiędzy białą strzałką i czerwonobrązowym
podpalaniem nad oczami powinien być widoczny czarny pasek.
Dopuszczalny jest biały kołnierz lub biała plama na karku.
WIELKOŚĆ:
Wzrost w kłębie: Psy 65-72 cm,
Suki 60-68 cm.
WADY:
Każde odstępstwo od wzorca należy traktować jako wadę. Jej ocena
winna być proporcjonalna do stopnia tego odstępstwa.
- niepewny charakter
- braki w uzębieniu, poza najwyżej dwoma P1 i/lub P2.
(brak M3 nie jest brany pod uwagę) Zgryz cęgowy.
- jasne oko, nie przylegające powieki
Szata:
- widoczny żółto-brązowy lub jasno szary podszerstek
- ieczyste kolory
Umaszczenie:
- brak białych znaczeń na głowie, za szeroka strzałka
- białe znaczenie na kufie sięgające znacznie poza kąt wargowy
- białe podkolanówki (białe znaczenia sięgające powyżej stawu
nadgarstkowego i/ lub skokowego)
- wyraźna asymetria znaczeń
WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
- poważne wady charakteru (nadmierna agresywność,
tchórzliwość).
- zgryz przemienny, przodo- lub tyłozgryz.
- entropium, ektropium.
- niebieskie oczy - jedno lub obydwa
- krótki włos bez podszerstka.
- długi włos.
- umaszczenie inne niż trójkolorowe.
- maść podstawowa inna niż czarna.
5
Psy, które wykazują nienormalne zachowania, lub zachowania zaburzone,
muszą zostać zdyskwalifikowane.
UWAGA:
Psy muszą mieć dwa normalnie rozwinięte jądra, w pełni usytuowane
w mosznie.
 



Copyright Best-J-Ja. 01.2010